Spring naar inhoud






Wenyan Dai


  • Please log in to reply
5 replies to this topic

#1 Wenyan Dai

Wenyan Dai

    Ik ben hélemaal niet klein! Puh!

  • Inactief
  • 189 IC-Posts:
  • Karakterkaart:Klik hier!
  • Real Life naam:Marijn
  • LocatieZoek me maar!
  • Punten : 6

Gepost 03 August 2013 - 18:25


Algemeen
Naam: Wenyan Cong Lian Dai
Roepnaam: Wenyan
Geboortedatum: 27- 08- 1901
Leeftijd: 15
Afdeling: Griffoendor
Jaar: 4 (Wenyan is blijven zitten in het vierde jaar)

Achtergrond
Familie:
Vader: Boseph Shirong Dai 56
Moeder: Limei Huan Dai-Min 50
Broers: Bai Shirong Dai 28, Heng Huan Dai 26, Wei Xiang Dai 25, Quon Xun Dai 23, Hai Shing Dai 22, Wang Zian Dai 18, Cheung Shirong Dai 17, Wing Shirong Dai 16.
De eerste zoon is vernoemd naar de vader, en de tweede zoon naar de moeder. De naam Shirong wordt steeds opnieuw gegeven aan het eerste kind en aan sommige andere kinderen. De grootouders van Wenyan zijn allen overleden. Wenyan heeft alleen de opa en oma aan zijn vaders kant gekend. Zij hebben alleen Boseph gekregen. Het liefst wilden ze meer kinderen maar na twee miskramen hebben ze de moed opgegeven. Aan zijn moeders kant heeft hij wel een tante en een oom maar die wonen in China en Wenyan herinnerd ze niet meer goed.

Korte geschiedenis: De familie van Wenyan is het land, China, uitgevlucht omdat er een revolutie op komst was. Ze waren een arme boerenfamilie. De revolutie zorgde voor veel armoede en honger. De revolutie bracht ook veel opstand van het arme volk met zich mee. De familie kon niet langer in China blijven door de honger en vertrok. Wenyan was toen 5 jaar. De tocht was erg zwaar, en de familie zocht naar een veilige plek om te blijven. Steeds zagen mensen hun aan voor zwervers en werden ze weggejaagd. Toen de familie eindelijk aankwam in Engeland was Wenyan 8 jaar en vonden ze een plek waar ze het land konden bewerken.
De jeugd van Wenyan was zwaar. Hij moest hard werken en hij werd altijd gezien als het slappe domme lam. Als jongste kreeg hij het zwaar te verduren. De hele familie moest meehelpen met geld verdienen. Alle kracht was nodig om de magen te vullen. Toen Bai (de oudste zoon) een meisje vond die Boseph goedkeurde ging hij weg uit huis. Zo ging het ook met Heng, Wei en Quon. De andere jongens waren te jong om te vertrekken. Wenyan heeft van zijn moeder een beetje leren lezen en schrijven. Zijn moeder wilde graag dat hij later een beter leven kon beginnen. Hij bleef leren totdat zijn vader hem een slappeling vond en hij hem verbood om nog ‘meisjeswerk’ te doen.
Op het land bleek dat Wenyan best sterk en dapper was. Hij werkte van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Hij was de enige van het gezin die altijd écht altijd hielp. Hij deed  dat om zijn status in het gezin terug te verdienen. Toch kon zijn vader en de rest van het gezin hem niet waarderen, behalve zijn moeder, die weinig te zeggen had.

Toen de brief van Zweinstein kwam kon Wenyan hem als eerste van het gezin lezen. Dit was de eerste brief die hij in zijn leven had gekregen. Hij had namelijk geen tijd om andere mensen te leren kennen en zijn vader vond vriendschap tuttig en niet ‘mannelijk’. Het was maar goed ook dat hij als eerste de brief las want anders had zijn vader hem verstopt onder de grond in de aarde of bij het oud vuil gelegd. Wenyan geloofde eerst de brief niet en dacht dat het een grap van zijn broer was die weer eens wilde bewijzen dat Wenyan dom was. Dan zouden ze met zijn allen “DOMME KOE!” hebben geroepen en hem keihard uitgelachen hebben. Wenyan heeft de brief eerst verstopt in zijn kussen en gewacht op reacties van zijn broers. Zoals vragen: “Heb je nog post gekregen?” Of: “Is er niet iets dat je wilt vertellen?” Toch kwamen die reacties niet. Na een week liet hij de brief ter sprake komen tijdens het eten. Dit was erg dom geweest want zijn vader was woedend. Hij had heel erg boos met een rood hoofd geroepen: “De gekken van die school! Ze pakken me alles af! ALLES! Zelfs mijn zoon! Wenyan, jij gaat nooit naar die school! BEGREPEN? ZEG HET MIJN JONGEN! BEGREPEN!?” Wenyan was geschrokken en had gezegd dat hij het had begrepen. Toch bewaarde hij de brief onder zijn kussen.
Toen de rust na een week weer was teruggekeerd kwam de moeder van Wenyan in de nacht Wenyan wekken. Ze wilde de brief zien. Wenyan gaf haar de brief en ze namen hem samen door. De volgende dag probeerde de moeder de vader te overtuigen dat Wenyan moest gaan maar het lukte niet. Pas na 5 dagen had ze het goede argument gevonden: “Wenyan is toch een stomme sukkel? Een slappeling en een domme koe? Waarom blijft hij dan hier? We kunnen hier geen stommelingen gebruiken. Laat hem dan toch gaan naar die gekkenschool! Dan zijn we van hem af.” De vader had daar niks op te zeggen en bij het avondeten deelde hij mee dat Wenyan zou vertrekken.

Wenyan was enorm geschrokken dat het zijn moeder was gelukt. Wilde hij wel echt gaan? Nu had hij geen keus meer. Hij hield van zijn moeder, ze was de grootste doorzetter van heel Engeland. Zijn vader liet hem gaan omdat hij, Wenyan, zo stom was. Bleef hij door zijn stomheid niet eeuwig zitten in het eerste jaar? Hij had geen idee maar het was het proberen waard. Want degene die wil winnen moet doorzetten!

Na lang zoeken had Wenyan de Wegisweg kunnen vinden. Het was heerlijk om door al die rijkdom te lopen en zijn schoolspullen te kopen. Zijn moeder had hem stiekem geld meegegeven voor zijn schoolspullen.
De enige plek waar Wenyan zich echt thuis voelde was op Zweinstein. Al die rijkdom en mensen. Hij kon eindelijk vrienden maken! Eindelijk had hij er tijd voor! Op Zweinstein bleek dat hij eigenlijk niet zo dom was, maar zo slim was hij ook weer niet. Hij hield niet echt van boeken waar geen informatie in stond. De lesboeken vind hij wel geweldig. In de vakanties blijft hij natuurlijk op school. In de Zomervakantie verblijft op de Wegisweg, omdat hij daar in de boekenwinkel werkt.

Bloedlijn: Dreuzelbloed
Rijkdom: Heel erg arm
Uiterlijk: Wenyan heeft zoals de meeste Chinezen bruine ogen en zwart haar. Zijn huid is licht getint en heeft een lieve glimlach. Wenyan is best klein voor de mensen uit Engeland maar in China is hij van gewone lengte tot aan de lange kant. Wenyan heeft in verhouding tot zijn familie grote ogen die niet zo ‘spleetvormig’ zijn.

Toverstok: Esdoorn met staartveer van feniks, 31,4 centimeter lang en niet buigzaam.
Het zijn geen toverstokken om thuis te blijven en ze hebben een voorkeur voor heksen en tovenaars met ambitie, anders worden ze laks en moeilijk handelbaar. Hij polijst zichzelf terwijl hij samen met zijn eigenaar groeit in vaardigheid en status.
Huisdier: Geen, maar als hij geld heeft koopt hij er een.


Keuzevakken:

-   Verzorging van Fabeldieren


-   Voorspellend Rekenen (Wenyan heeft dit vak laten vallen toen hij bleef zitten. Het was te moeilijk voor hem en kostte hem teveel tijd)


Karakterbeschrijving
Positieve eigenschappen:
Wenyan is een echte doorzetter als hij iets leuk vindt, hij durft erg veel, hij is een harde werker, hij is moedig en is belangstellend naar de meeste mensen.

Negatieve eigenschappen:
Wenyan kan zich niet snel hechten aan mensen, kan snel jaloers worden gemaakt en is soms te kritisch: Als je iets doet doe het dan goed! Ook raakt Wenyan snel verveeld.


Zij die het opgeven, weten nooit hoe dicht ze bij hun doel waren - Wenyan Dai

#2 Sorteerhoed

Sorteerhoed

    Ik pluk je gedachten...

  • Personeel
  • 195 IC-Posts:

Gepost 07 August 2013 - 11:14

Griffoendor!

#3 Wenyan Dai

Wenyan Dai

    Ik ben hélemaal niet klein! Puh!

  • Inactief
  • 189 IC-Posts:
  • Karakterkaart:Klik hier!
  • Real Life naam:Marijn
  • LocatieZoek me maar!
  • Punten : 6

Gepost 23 September 2013 - 19:41

Foto's van Wenyans leven

Geposte afbeelding
Hier zie je de moeder van Wenyan met Wenyan op haar rug. Dit is tijdens zijn reis van China naar Engeland.

Geposte afbeelding
Dit is Wing, de een na jongste zoon. Dit is ook tijdens hun vlucht. Hij werkt hier voor wat eten. Een paar meters verderop zie je Wenyan. Van hem is echter geen foto gemaakt.

Geposte afbeelding
Dit is Bai, de oudste broer van Wenyan. Hij is hier nog in China, bij zijn opa en oma.

Geposte afbeelding
Hier zit de hele familie te smullen van een maaltijd bij een oude boer. Ze zijn hier al rond de plaats waar nu Roemenië ligt. Ze konden de boer niet echt helemaal verstaan. Maar hij begreep waar ze vandaan kwamen en was erg gastvrij. Op deze foto zie je onderaan een hoofd met een roosachtig shirt aan. Dat is Wenyan. Alle kleren die ze konden vinden droegen ze. Dus één van de oudste jongens heeft ook een roze shirt aan.

Geposte afbeelding
Hier zie je (van links naar rechts) Zian, Wenyan, Wing en Cheun. Ze zijn hier nog niet vertrokken naar China. Maar de omstandigheden zijn erg slecht. Het duurt nog ongeveer twee à één jaar dat ze vertrekken.

Geposte afbeelding
Dit is onze kleine Wenyan. Hier kan je al zien dat hij een beetje een buitenbeentje in zijn familie is. Zij ogen zijn veel minder spleetvormig dan de rest van zijn familie.

Geposte afbeelding
Dit is Wenyan. Zijn moeder vond dat hij er geweldig uitzag. Zijn vader vond hem voor de eerste keer ook niet zo erg omdat hij een rode sjaal om had. Zo was hij niet zo een buitenstaander. Dit was op een groot feest in China.

Geposte afbeelding
Dit is de knuffel die Wenyan van zijn tante heeft gekregen. Hij noemt hem Kijknoon, omdat hij dat makkelijker kon uitspreken. Dit is zijn enige echte bezit en hij bewaard het dat ook goed. Nog steeds slaap hij er ´s nachts stiekem mee als hij niet kan slapen.
Zij die het opgeven, weten nooit hoe dicht ze bij hun doel waren - Wenyan Dai

#4 Wenyan Dai

Wenyan Dai

    Ik ben hélemaal niet klein! Puh!

  • Inactief
  • 189 IC-Posts:
  • Karakterkaart:Klik hier!
  • Real Life naam:Marijn
  • LocatieZoek me maar!
  • Punten : 6

Gepost 12 January 2014 - 17:27

De Brief - Het eind van Wenyans eerste schooljaar

Wenyan liep naar de Grote Zaal. De vakantie was al over twee weken en hij had niets van zijn moeder gehoord na de brief die hij had gestuurd. Hij was was dat zijn vader de brief had gelezen. Elke ochtend bij de post hoopte hij dat er een brief voor hem bij zat, maar telkens werd hij weer teleurgesteld. Al snel kwam de post. Er was een grote verrassing bij. Een brief voor hem! Hij rende ermee naar zijn bed en begon met lezen.

Lieve Wenyan,


Ik weet niet of deze brief bij jou aan gaat komen. Als het lukt heb ik nog nooit zo'n slimme uil gezien.

Ik ben erg blij met je brief. Ik slaap er mee, het is mijn enige hoop. Wat is het fijn te horen dat het goed met je gaat. Het is te zien dat je schrijven verbeterd is. Ik neem het je niet kwalijk dat je nooit terug hebt geschreven en dat je er niet was tijdens kerst. Je bent een jongen met een hart.


Mijn jongen, ik wil je blijdschap niet kapot maken maar het is niet verstandig als je in de zomervakantie naar huis komt. Er is hier niet genoeg eten en drinken. Het gaat niet erg goed met mij, ik ben ziek. Al bijna een halfjaar heb ik last van flinke hoestbuien en doen mijn gewrichten zeer. Lopen gaat lastig. Het spijt me dat ik dit moet vertellen maar het gaat de verkeerde kant met me op.


Hai is ook vertrokken. Hij heeft een meisje gevonden. Ze komt uit China en ze zijn samen weer terug gegaan. We hebben geen contact meer met hem. Het is zo verschrikkelijk om hier te zijn, zonder jullie. Wang, Cheun en Wing moeten nog harder werken omdat ik niet meer kan helpen. Ze zijn uitgeput. Door de vorst van afgelopen jaar is de grond uitgeput, we hebben een enorm voedsel probleem.


Ik weet dat het onmogelijk is om jou te zien. Ik wil je zo graag omarmen, voelen, ruiken. Jij bent de enige van ons die nog een toekomst kan krijgen. Ik heb mijn uiterste best gedaan omdat jij de enige was die ik kon vertrouwen. Jij was de enige met een hart. Jongen, zet alsjeblieft door. Verdien geld, word gelukkig!


Ik heb zolang niet teruggeschreven omdat Boseph op mijn lip zat. Tijdens het werk liep hij steeds weer even langs om te controleren. Hij vermoedt iets. Ik wil je graag ontmoeten. Het moet en gaat gebeuren voordat ik sterf. In de zomervakantie gaat je vader drie dagen naar een vissersdorp om te kijken of we daar kunnen wonen en van de visvangst kunnen leven. Ik kan misschien proberen om dan te vluchten uit huis en jou te ontmoeten. Ik stel voor dat we in London afspreken. Op 18 juli. Ik hoop dat ik je tref bij het station. Ik ben er vanaf de vroege ochtend en vertrek weer als het begint te schemeren. Hopelijk lukt het me daar te komen en komt deze brief bij je aan.


Het allerbeste,

Limei Huan Dai-Min


Wenyans hart bonkte. Hij was verdrietig en ook blij. Zijn moeder zou het niet meer halen, hij zou haar ontmoeten. Meteen wist hij dat ze niets van de toverkunsten moest hebben, ze had er niets over gezegd. Hij zou naar haar toe gaan. Het moest!

Zij die het opgeven, weten nooit hoe dicht ze bij hun doel waren - Wenyan Dai

#5 Wenyan Dai

Wenyan Dai

    Ik ben hélemaal niet klein! Puh!

  • Inactief
  • 189 IC-Posts:
  • Karakterkaart:Klik hier!
  • Real Life naam:Marijn
  • LocatieZoek me maar!
  • Punten : 6

Gepost 26 April 2014 - 16:19

Het eind – 11 September 1913

Het was zondag en Wenyan had al zijn huiswerk af en klaar. Hij zat op zijn bed. Het hele weekend had hij keihard gewerkt om even vrij te zijn, en nu was hij vrij wist hij niet wat hij moest doen. Wenyan slaakte een diepe zucht. Hij staarde door het raam naar het regenachtige landschap wat zich daarachter bevond. Wat zou hij graag naar buiten gaan, maar het was te nat. Wat was vandaag toch een saaie dag. Niets te beleven. Zo… Gewoontjes. Iedereen was bezig en hij niet. Het verbaasde hem dan ook toen er een uil naar het raam vloog en er tegenaan tikte. Deze dag kon  je toch geen post verwachten? Het was zondag en zelfs de uilen hadden vrij. Voor wie zou het beestje komen? Waarom precies naar deze kamer? Wenyan was alleen.

Hij stond op en opende het raam. “Hallo…” Zei hij op een fluistertoon tegen het doorweekte uiltje. Het was klein van stuk en de veren waren donkerbruin. “Voor wie kom jij een brief brengen?” Wenyan klonk zo best schattig, tegen het uiltje. Het uiltje gooide de brief op zijn bed. “Voor mij?” Zei Wenyan verbaasd met een luidere stem. Het leek alsof het beestje knikte en Wenyan pakte de brief die ook nat was. “Nou, dankjewel…”

Wenyan voelde zich verdrietig worden. De grijze lucht, de regen en om de een of andere manier ook de brief... Het gaf hem een naar gevoel. Langzaam opende hij de brief. De inkt was uitgelopen door al het water maar de tekst was te lezen:


Geposte afbeelding

Hoe lang hij daar zat wist hij niet, maar het voelde alsof hij daar een uur had gezeten. Helemaal stil. In shock. Wenyan wist niets uit te brengen, in zijn hoofd was kortsluiting. Daarna begonnen zijn handen te trillen en zijn neus te prikken. Er rolde langzaam een traan over zijn wang. Dit was het moment waarvan hij al vanaf de vakantie over had gedacht, gedroomd en hij had het geleefd. Hij wist dat het zou komen maar nu, nu het zover was, kon hij het niet bevatten. Zijn moeder was dood. Dood. Dood. Dood… Morsdood. Niet-levend. Zoveel woorden om het te beschrijven en toch kwamen ze tekort. Het gevoel dat hij nu had kon geen van de woorden omschrijven. Het was leeg maar toch vol. Donker maar toch licht. Tegenstellend maar ook weer niet. Verschrikkelijk!

Pas na een kwartier kwam zijn besef kort terug. Na de hele tijd daar stil gezeten te hebben begonnen Wenyans emoties de boel over te nemen. Er schoten herinneringen door zijn hoofd en zijn hart stroomde leeg. Hij moest nog meer huilen en wist niet meer wat te doen. Schreeuwen, schoppen, liggen, slaan, staan, rennen, gillen, bijten. Niks lukte en hij wilde alles tegelijk. Alles deed pijn en in complete gekte begon hij te ijsberen door de lege slaapkamer. Hij rende, sprong en dook daarna onder zijn bed. Uit angst, woede, niemand wist het. Daar vond hij zijn konijn-knuffel. Kijknoon heette hij. Verward greep Wenyan hem vast en omhelsde hem. Klemde hem vast tegen zijn borst. Daarna schudde hij zijn hoofd en begon weer te ijsberen, nu met Kijknoon. Hij werd al een beetje rustiger en de orde begon weer terug te komen in zijn hoofd.

Wenyan liep naar de rouwkaart en bekeek de datum van het overlijden. Al 5 dagen geleden. Hij las alles, samen met Kijknoon. “Nee…” zei hij een beetje verkrampt omdat hij al die tijd niks had kunnen uitbrengen. Hij las dat de begrafenis al was geweest. Hoe hadden ze dit hem aan kunnen doen? Zijn hoofd begon weer over te koken en uit paniek begon hij weer rondjes te rennen maar doordat hij niets meer kon zien rende hij tegen een kast op en viel hij neer.

Wenyan voelde geen pijn. Helemaal niets. Leegte, dat voelde hij. Hij lag op de grond met zijn ogen dicht en zijn knuffel stevig vast. Waarom zijn moeder? Wat bezielde zijn familie om de begrafenis al te houden? Kon hij geen afscheid meer nemen? Wenyan lag stil. Hij leek wel dood. Helemaal in shock. Hij was veilig bij zijn knuffel. Kijknoon zou hem beschermen. Het enige wat Wenyan wilde was bij Kijknoon zijn. Niets meer. Het ging maar door zijn hoofd heen. Zijn moeder was dood. Nooit meer vragen stellen. Geen knuffel meer. Niets. Dood…

Zij die het opgeven, weten nooit hoe dicht ze bij hun doel waren - Wenyan Dai

#6 Wenyan Dai

Wenyan Dai

    Ik ben hélemaal niet klein! Puh!

  • Inactief
  • 189 IC-Posts:
  • Karakterkaart:Klik hier!
  • Real Life naam:Marijn
  • LocatieZoek me maar!
  • Punten : 6

Gepost 15 August 2016 - 12:29

De jaren op Zweinstein
Eerstejaars: Als eerstejaars had Wenyan het best lastig. Hij kon amper lezen en schrijven en moest dus heel veel leren. Daarbij hielp zijn lieve vriendin Casidhe hem. De 'tovervakken' als VTDZK gingen erg goed en Wenyan ging makkelijk over naar het volgende jaar.

Tweedejaars: In Wenyans tweede jaar op Zweinstein overleed zijn moeder. In het begin had hij het hier niet heel erg moeilijk mee, omdat het nog niet helemaal tot hem door was gedrongen. Toch begon hij aan het einde van het tweede jaar wat opstandiger te worden. Hij had niet heel veel zin om te leren en ging maar net over naar de derde.

Derdejaars: Het opstandige gedrag van het tweede jaar, zette door in de derde. Dit was het jaar waarin Wenyan echt begon te puberen en zo min mogelijk probeerde te doen aan school. Hij had veel woede in zich omdat hij alles alleen moest doen. Er was geen familie die voor hem kon zorgen. Gelukkig was daar Casidhe die hem hielp en ontzettend lief was voor hem. Wenyan was helemaal aan haar gehecht en zij motiveerde hem om goede cijfers te halen. Daarom ging hij over naar de vierde.

Vierdejaars: In het vierdejaar ging het met Wenyan slecht. Hij voelde zich depressief, in de steek gelaten en alleen. Hierdoor vond hij geen energie om zijn best te doen voor school en hij haalde hele slechte cijfers. Casidhe was er dit jaar niet voor hem, waardoor hij zijn enige drijfveer verloor en hij er echt helemaal alleen voor stond. Hierdoor bleef hij zitten en moest hij het vierde jaar over doen.

2e keer Vierdejaar: Aan het begin van het schooljaar had Wenyan helemaal geen zin meer om zijn best te doen. De meeste leerstof kende hij al en hij had geen vrienden in zijn nieuwe jaarlaag. Wel had hij zich voorgenomen om dit jaar wél over te gaan, dus deed hij wel aardig zijn best en haalde hij betere cijfers. Ook liet hij één van zijn 2 keuzevakken vallen, waardoor hij het minder druk kreeg en meer tijd had om leuke dingen te doen.
Zij die het opgeven, weten nooit hoe dicht ze bij hun doel waren - Wenyan Dai




0 gebruiker(s) leest/lezen dit onderwerp

0 leden, 0 gasten, 0 anonieme gebruikers


Toggle shoutbox Shoutbox Open the Shoutbox in a popup

@  Eloise Leblanc : (21 June 2020 - 08:31 PM) Helemaal ontroerd om terug te zijn :’)
@  Josefine Joh... : (20 June 2020 - 04:46 PM) hi
@  Seth Brave : (20 June 2020 - 04:42 PM) Die smiley komt dus niet overeen met de smiley die ik aan had geklikt :)
@  Seth Brave : (20 June 2020 - 04:41 PM) :bye:
@  Seth Brave : (20 June 2020 - 04:41 PM) Hey allemaal :bye:
@  Oliver Flynn : (30 May 2020 - 12:35 PM) Het Schoolhoofd heeft de Spaanse griep al gehad en heeft nu immuniteit opgebouwd... Zo maak je daar maar niet druk om. xD
@  Times Vander... : (29 May 2020 - 03:27 PM) wat gaat er nu op zweinstein gebeuren, nu dat het school hoofd er ook bij betrokken is? Ernstig Ziek (Spaanse Griep)
@  Prunella Dee... : (27 May 2020 - 11:36 AM) Welkom terug  :tovenaar:
@  Josefine Joh... : (26 May 2020 - 04:55 PM) Oké, ik heb tot en met eind augustus bijna elke dag tijd om actief te zijn
@  Julianus Fer... : (26 May 2020 - 04:53 PM) Goed dat je dat meldt, zo kunnen wij daar ook rekening mee houden! Als je hulp nodig hebt mag je dat natuurlijk ook altijd vragen. :)
@  Josefine Joh... : (26 May 2020 - 04:43 PM) Het is denk ik handig om te melden dat ik Taal Ontwikkeling Stoornis (dat ik moeite heb met zinsopbouw, soms vergeet ik woorden in de zin en post), ik lees te snel en over dingen heen
@  Josefine Joh... : (26 May 2020 - 04:40 PM) Dank je wel
@  Julianus Fer... : (26 May 2020 - 04:17 PM) Welkom, Josefine!
@  Josefine Joh... : (26 May 2020 - 01:27 PM) Hallo
@  Dennie Jeffe... : (23 May 2020 - 03:29 PM) Ja, leuk dat je mee komt doen Kitana!
@  Marly Cathai... : (23 May 2020 - 02:32 PM) Hoi Kitana. Je kan hier je eigen karakter aanmaken en vanuit dat karakter gaan schrijven. Je kan zelf bepalen wat je karakter allemaal mee gaat maken op Zweinstein en daar buiten. :)
@  Kitana hartveld : (23 May 2020 - 02:14 PM) Wat kun je hier doen
@  Kitana hartveld : (23 May 2020 - 02:12 PM) Wat kan je hier doen ?
@  Maximus Young : (17 April 2020 - 02:37 PM) Graag ook aangeven in welk jaar je zat of wilt zitten. Je kan nu nog beslissen in welk jaar je zit. :P
@  Maximus Young : (17 April 2020 - 01:57 PM) Stuur maar naar mij een pb. Graag ook met in welke afdeling ze zitten. :)